Nevladina organizacija MNRO postoji od 10.10.1966.god. u Nišu, sa ciljem da ostvari ukljucivanje dece razlicitih kategorija i razlicitog uzrasta u edukativne i kreativne programe i konverzacione radionice, da motiviše njihove roditelje da u njima ucestvuju i da rade sa svojom decom, kao i da postakne lokalnu zajednicu da obrati pažnju na decu i njihove potrebe.

Društvo je posebno okrenuto prema marginalnim grupama dece, kao što su – deca sa mentalnim hendikepom, deca iz socijalno ugroženih porodica, deca iz siromašnih romskih porodica, deca sa statusom izbeglih i privremeno raseljenih lica, kao i deca bez roditeljskog staranja. Radi ostvarivanja svojih ciljeva, MNRO organizuje – samostalno ili u saradnji sa drugim organizacijama – profesionalna predavanja, debatne klubove, tribine za decu i roditelje i ostala strucna lica koja rade sa mentalno nerazvijenom decom; saradjuje sa razlicitim socijalnim i humanitarnim organizacijama koje rade na pruženju pomoci deci i ostvarivanju prava deteta, ukljucuje veliki broj naucnih i profesionalnih radnika u stvaranju, organizovanju i realizovanju razlicitih vrsta kreativnih i edukativnih radionoca i programa, organizuje razlicite akcije kojima se promoviše rad Društva, organizuje edukativne seminare i konferencije.

Humanost nije obaveza, to je ljubav, to je snaga koja doprinosi čovekovoj sreći

S obzirom da na Niškom regionu ima oko 5.000 osoba sa mentalnim hendikepom, u našem udruženju registrovanih 799 članova, ustanovi "Kulina" 600 osoba, dnevnom boravku "Mara" 130 osoba, školi "14. oktobar" 170 učenika, zaštitnim radionicama "Vuk Karadžić" 41 radnik, "Niplast" 41 radnik, "Metalac" 7 radnika kao i "Elmont" 12 radnika.
Samim saznanjem da zbog nemogućnosti prostora, ostale osobe ne mogu biti smeštene u ustanovama i predrasude roditelja ostale osobe su u kućnom smeštaju, što je ustvari to produžena ruka "Kuline".
Uz sve podatke trebamo prihvatiti i činjenicu da u svetu ima 500.000.000 lica sa posebnim potrebama, od čega 140.000.000 čine deca. Oko 300.000.000 lica sa posebnim potrebama živi u zemljama u razvoju, i to često u veoma nepovoljnim ekonmskim i socijalnim uslovima. Na osnovu statističkih podataka samo 1% od ovih 300.000.000 ima pristup stručnoj pomoći i rehabilitaciji u stručnim službama, dok 297.000.000 nema ni elementarne uslove za normalan život, niti mogućnost uključenja u društvene tokove. 1/3 ukupnog broja lica sa posebnim potrebama čine žene, što znači oko 160.000.000. Problem hendikepiranih u Srbiji je kompleksan i do sada nije ostvarena i institucionalizovana stručna povezanost između zdravstva, dečje zaštite, obrazovanja, socijalne zaštite i pravosuđa.
Da bi se svi ovi problemi sagledali u celosti i objektivnije analizirali radi zadovoljenja specifičnih potreba ovih lica, dajemo sledeće podatke:
10% populacije stanovništva je invalidno, 3% je sa mentalnim hendikepom:

Sam region Jugoistočne Srbije ima oko 1.556.000 stanovnika, 44.548 raseljenih lica sa Kosova, 14.430 izbeglica i oko 90.000 socijalno ugroženih, sa podacima s kojima raspolažemo o mentalnoj populaciji dece Srbije, to je veliki broj ljudi o kojima treba ozbiljno razmišljati